zondag 14 juni 2009

Gedicht van 140609 (2)

Ik duw mijzelf vooruit
in de hoop te vangen wat mij voorgehouden word.
Ik wacht op leeg en veel te groot,
verlang naar alles wat mij eergister
nog in de handen geschoven werd.
De haan is schor, maar schreeuwt nog steeds,
alles zou moeten stoppen,
of overnieuw gedaan, maar de wereld houd het tegen.
De toekomst dringt zich op
alsof ik er nooit over nagedacht heb.

Verlang, verlang, verlaat,
geloof, ontvang, verlies,
vind mij terug tussen de letters,
vergeet mij niet,
ik geef de hoop niet op.
Ik overleef, zoek en zal vinden!

Ik hou van je.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Canada

Canada