Terwijl het eten (waar ik overgens bijna drie uur aan heb gewerkt)
in tien minuten word verorbert,
en je ogen me aanvallen met medogenloze pijnen,
bedenk ik me hoeveel ik eigenlijk van je hou.
Ik geloofde in de liefde, maar heb het laten vallen
misschien ben ik nu alles kwijt.
En hoe ik ook poets en probeer,
mijn hart blijft grijs en lelijk.
Je ogen varen weg, ver weg, achter de horizon
misschien kom ik nooit meer thuis.
Je woorden verraden dat je jezelf aan mij gegeven hebt,
je ogen zeggen dat je voor me gevochten hebt.
Laat me verdrinken, troost me, geloof in me!
En of het nou groot of klein is, van goud of van steen,
neem m'n hart, hoor het kloppen. Voor jou.
Denk, voel, huil, verlies en omarm zoveel je nodig hebt,
maar vergeef me. Nog een keer.
in tien minuten word verorbert,
en je ogen me aanvallen met medogenloze pijnen,
bedenk ik me hoeveel ik eigenlijk van je hou.
Ik geloofde in de liefde, maar heb het laten vallen
misschien ben ik nu alles kwijt.
En hoe ik ook poets en probeer,
mijn hart blijft grijs en lelijk.
Je ogen varen weg, ver weg, achter de horizon
misschien kom ik nooit meer thuis.
Je woorden verraden dat je jezelf aan mij gegeven hebt,
je ogen zeggen dat je voor me gevochten hebt.
Laat me verdrinken, troost me, geloof in me!
En of het nou groot of klein is, van goud of van steen,
neem m'n hart, hoor het kloppen. Voor jou.
Denk, voel, huil, verlies en omarm zoveel je nodig hebt,
maar vergeef me. Nog een keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten