donderdag 18 juni 2009

Gedicht van 180609

Buiten, de vlucht in gedachten,
zwevend door de sterrenlucht.
Vormeloos ben ik, gevoelloos,
vermomd in het zwart omhulsel,
vertekend door de sterren,
verzadigd met mijn eigen bloed.
Het leven met al haar verbloemingen,
verdoemd is alles om mij heen.
Leeg omhulsel in mijn armen,
weggerot in het bestaan.
Verlangen naar het onbekende,
spring, val, eeuwig vrij!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Canada

Canada