zaterdag 27 juni 2009

Gedicht van 270609

Ik had je misschien niet alleen moeten laten
maar de pijn kwam te hard aan toen de deuren open vlogen
ik haatte je voor een moment
liet je niet langer meer toe in mijn hart.
Ik breek mijn eigen ziel, mijn wereld,
jij hebt de tranen uit mijn diepste mij nooit geproefd
jij staat in mijn hart gekrast verdoofd door gevoelens,
je stierf, voor mij, gewurgd door de letters
die ik schreef, voorzichtig, een voor een.

Als je verder leeft,
herinner mij.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Canada

Canada