woensdag 10 juni 2009

gedicht van 100609

Alles blijft ongeregistreerd doorleven,
dood en levenloos kijkt zij mij aan,
ik zou willen ontwaken, dood zwijgen, maar doorgaan.
Ik slaap met je t-shirt, ik omarm je in mijn dromen,
mijn blanke huid, jou open ogen.

Leeg huis van weggestuurd verlangen,
ik versier mijn leven tot een kleurige lap,
dood mijn fantasie omdat er nu geen leven meer is,
mijn houten huis staat op exploderen.
Ik geef het rieten dak een plens water,
gooi de foto door de openstaande achterdeur,
bomen in de achtertuin worden beklommen door kwajongens,
korte bruine haren vliegen in het rond.

Zij ligt met opengesneden strot te rotten
niemand weet wie zij is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Canada

Canada